posts getagt ‘Louis Andriessen’

Nieuw Amsterdams Peil

donderdag, maart 1st, 2012

Donderdagavond 1 maart 2012, op Radio 4: een nieuw werk van Elmer Schönberger:

Visioenen van exotische steden van Claude Vivier en escalerende canons van Louis Andriessen; ze klinken naast de nieuwste compositie van Elmer Schönberger. La fuga del tempo is gebaseerd op een roman van de Italiaanse schrijver/journalist Dino Buzzati. Hierin wacht hoofdpersoon luitenant Drogo, gelegerd in een fort aan de rand van de woestijn, op een vijand die zich nooit zal vertonen. Nieuw Amsterdams Peil en tenor Marcel Beekman vertolken gezamenlijk de buiten- en binnenwereld van de man die in een onomkeerbare ‘fuga del tempo’ het leven ongeleefd aan zich voorbij laat gaan.

De hele uitzending terughoren:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

‘His Master’s Choice’

woensdag, november 9th, 2011

Louis Andriessen / Clazz Ensemble o.l.v. Bas Wiegers / Cristina Zavalloni (IT) / Monica Germino.

Het avondprogramma van November Music 2011 werd om 19:00 uur geopend met een kamermuziekprogramma gewijd aan een van Nederlands belangrijkste componisten, Louis Andriessen. Het Clazz Ensemble bracht een recital waar Andriessens grote liefde voor de jazz en improvisatie in doorklinkt. Een aantal werken herschreef Andriessen speciaal voor het Clazz Ensemble, omdat het ensemble volgens Andriessen voldoet aan een combinatie van klassieke vakkundigheid en een groot improvisatievermogen.

Luister bijvoorbeeld eens naar het stuk Clazz System, geschreven door David Dramm, met de solisten Ilja Reijngoud, Michael Moore en Dick de Graaf.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Het Clazz Ensemble opende met de ‘Very Sharp Trumpet Sonata’, met Frank Anepool op trompet. In het krachtige ‘Passeggiata in tram in America e ritorno’ brengt de Italiaanse Cristina Zavalloni het stuk naar een bezwerend hoogtepunt van de avond. Daarna gevolgd door het atonale werk ‘Monument for Robert Graettinger’. Vooral de mix van oorspronkelijke Volharding toonzettingen en het grootse bigband geluid geven het nieuwe ‘Graettinger’ veel zeggingskracht mee. Ook in het recente ‘Idea’ improviseert Zavalloni er lustig op los. Het publiek reageert zeer positief op de filmische bijdragen, zoals de jaren zeventig sfeerbeelden bij ‘The Family Revisited’ en de abstracte beelden van Betsy Torenbos bij Andriessens hitnummer ‘Y Despues’.

Voorspelbaarheid en experimenteerdrift tijdens November Music

zondag, november 14th, 2010

Gisteren tussen onze webcastactiviteiten door hebben diverse Radio 4 en Concertzender medewerkers concerten beluisterd en beschreven. Daarvan vindt u korte verslagen hier op ons weblog, maar ook uitgebreidere verhalen, andere versies en toegespitste audio-documenten in de vorm van radioprogramma’s, op het Concertzender weblog Nieuwe Muziek.

Over Anais Nin kregen we zeer lovende verhalen te horen. Zo liet Jeannette van Steen ons weten dat ze vooral de orkestratie, uitgevoerd door Nieuw Amsterdams Peil, erg mooi vond. Een kritische noot wilde ze er ook bijvoegen. Ze had wat moeite met het vrij schelle stemgeluid van Cristina Zavalloni. Daardoor raakte het indringende verhaal haar niet echt. Hoe knap haar zangpartijen ook waren.

Zaterdagmiddag was het Ensemble Klang, met o.a. werk van Peter Adriaansz, dat ook het nodige losmaakte bij de bezoekers. Bezoeker Peter van Amstel, hier vooral aanwezig als medewerker van de Concertzender, liet ons weten: ‘Adriaansz liet in het stuk ‘Waves 5-7′ piano, saxen, trombone, gitaar en percussie tonen stapelen tot vijf- of zestonige akkoorden die geruime tijd bleven staan. Door kleine verstemmingen ontstonden er zwevingen, een rijk palet aan boventonen ontvouwde zich. Dit onderzoek duurde lang, maar de vraagstelling was niet helder en de uitkomst bleef ongewis.’

De zaterdagavond werd afgesloten door het concert van Anneke van Giersbergen, Tom Pintens en Krause in W2. Helaas werden we hier geconfronteerd met de nodige muzikale armoede, die al enige tijd rondwaart binnen het Nederlandse rockcircuit. Waar is toch die gezonde experimenteerdrift gebleven? Daardoor werd het dus jammer genoeg niet die geestverruimende muziekavond, die ons was beloofd.

En op de zaterdagavond vond ook het project plaats van The Indian Core. Pluspuntje dit keer: geen beeldscherm of beamer te bekennen bij dit concert van de Indiaas-Noorse combinatie Indian Core. Riante beeldprojecties willen nog wel eens, bedoeld of onbedoeld, veel aandacht opeisen in multimediale podiumproducties – in deze aflevering van November Music soms iets te veel. (Maar weer zeker niet bij Louis Andriessen, wiens opera Anaïs Nin hier gelijktijdig ging met Indian Core. Ik hoorde en zag hem al in Amsterdam. Had ik er maar voor gekozen daar nog eens bij te zijn, want Andriessens rake noten overtreffen het bijbehorende beeld ruimschoots.)  Minpuntje: de vier brave jazzmusici, twee Indiërs (op tabla en sitar) en zangeres van Indian Core brachten unisono melodieën en modale improvisaties op zijn Indiaas. Dat deden en doen bijvoorbeeld John Coltrane, Zakir Hussein en een hele schare wester- en oosterlingen al decennia lang veel inventiever. Op naar de zondag, waarover vandaag meer. (met dank aan Peter van Amstel)

Louis Andriessen, November Music 2010

zaterdag, november 13th, 2010

De uitvoering van Anaïs Nin is natuurlijk een hoogtepunt voor November Music 2010. Anaïs Nin is Andriessens monodrama gebaseerd op teksten van de beroemde schrijfster, en uitgevoerd door sopraan Cristina Zavalloni (foto: Barbara Rigon) en Nieuw Amsterdams Peil. Want we kunnen er nu eenmaal niet omheen, niemand anders verklankt het Nederlandse vakmanschap op het gebied van vernieuwende en eigentijdse klassieke muziek beter dan deze icoon der Haagse School. Hoewel, de mede door hem opgeleide nieuwe generatie meestercomponisten, waaronder Martijn Padding en Peter Adriaansz, staat te trappelen dit meesterschap de komende jaren van hem over te nemen. Tijdens een korte autorit lichtte Andriessen zijn visie op de relatie tussen muziek en theatrale en visuele vormen toe, en vertelde hij over het ontstaan van Anaïs Nin.

Portret en interview:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Louis Andriessen

Een korte samenvatting van de loopbaan van Louis Andriessen. Andriessen (1939) studeerde compositie bij zijn vader, Hendrik Andriessen en bij Kees van Baaren aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Met Peter Schat, Jan van Vlijmen en Mischa Mengelberg schreef Andriessen in 1968 de opera Reconstructie, waarna hij in de zeventiger jaren een aantal politieke werken schreef, zoals Volkslied en Workers Union. In 1972 werd het Orkest de Volharding door Andriessen opgericht. Het stuk Hoketus uit 1977 was daarna de aanleiding voor het ontstaan van het Hoketus Ensemble. Zelf bespeelde Andriessen in het Hoketus Ensemble piano. Er volgden natuurlijk meer composities voor grote ensembles. Karakteristiek in de muziek van Andriessen zijn de complexe akkoorden, veelal gespeeld op blaasinstrumenten en slagwerk. De muziek van Louis Andriessen is sterk beïnvloed door minimal music. Maar ook de muziek van Igor Stravinsky is van grote invloed geweest. In 1974 schreef Andriessen voor harmonieorkest in opdracht van de gemeente Amsterdam het werk Symfonieën der Nederlanden. Vanaf de tweede helft van de tachtiger jaren legde Andriessen zich meer toe op toneelmuziek, filmmuziek en muziektheater.