posts getagt ‘John Cage’

Laatste woorden

donderdag, maart 22nd, 2012

Donderdagavond 22 maart 2012 op Radio 4: de prepared piano, nieuw werk van Wilbert Bulsink, en verder muziek van Cage, Termos, Padding, Janssen en Hauschka. Op 8 maart 2012 maakten we een opname in het Muziekgebouw aan ‘t IJ in Amsterdam. ASKO|Schönberg speelde een mooi afwisselend programma onder de titel “Laatste woorden” – niet toevallig ook de titel van het werk van Martijn Padding dat die avond klonk.

Luister naar de hele uitzending:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

In de uitzending – na een aperitiefje uit de Sonates and Interludes for prepared piano van Cage – eerst een kort portret van Wilbert Bulsink, van wie een splinternieuw werk werd gespeeld, Dust Storm. Lees hieronder nog veel meer over het concert èn de uitzending.

(meer…)

Winter Music

zaterdag, februari 11th, 2012

Morgen gaat het dooien, verwachten de meteorologische diensten. Vandaag dus nog even een mooi moment om John Cage op te duikelen. Zijn Winter Music, gespeeld door Giancarlo Cardini en Emanuele Torquati, met live elektronica door Damiano Meacci. Opgenomen op 12 oktober 2010 tijdens het Tempo Reale Festival in Florence.

John Cage 4′33″ voor orkest

dinsdag, juli 26th, 2011

Cage against the machine, nogmaals

donderdag, december 16th, 2010

Tijdje terug signaleerden we al de kerstactie die op Facebook woedt om in Engeland een in een studio opgenomen versie van het roemruchte 4′33″ van John Cage op nummer 1 te krijgen. Ludieke en sympathieke poging om tegenwicht te bieden tegen de gebruikelijke pseudo-emotionele muzikale lapzwanserij die doorgaans verkocht wordt als “mooie kerstmuziek”. Enfin, je weet wel. Veel reacties natuurlijk de afgelopen dagen op de uitvoering door Reinbert de Leeuw in DWDD, waaronder een zeer lezenswaardig stuk op hard//hoofd, online tijdschrift voor kunst en journalistiek, van de hand van Melle Kromhout. Hij betoogt dat het stuk van Cage helemaal niet over “stilte” gaat, maar juist over geluid, en meer in het bijzonder over luisteren. Als het “stil” is, is het immers helemaal niet stil: elk waargenomen geluid krijgt in de context van zo’n kunstmatige situatie als een performance een lading, een betekenis. Eigenlijk, betoogt Melle op grond van enkele goede argumenten, is een televisie-uitvoering (dus gebruikmakend van een bij uitstek visueel medium), laat staan een studio-opname, van 4′33″ helemaal niet mogelijk zonder aan de bedoeling van Cage voorbij te gaan. Lees zijn verhaal hier.

Maak 4′33″ (Cage) tot kersthit

zaterdag, oktober 16th, 2010

Meer dan 32000 Facebookers hebben hun virtuele duimpje al opgestoken bij het idee het befaamde stuk van de Amerikaanse componist John Cage tot “de” kersthit van 2010 te maken. De oproep, die “Cage against the machine” is gedoopt, met een referentie aan een soortgelijke actie vorig jaar toen een nummer van de band Rage Against The Machine een hit werd, werd ook in de Volkskrant al liefdevol besproken.

Met het stuk, dat uit vier minuten en drie-en-dertig seconden “stilte” bestaat, illustreerde Cage de stelling dat stilte de afwezigheid van intentioneel geluid is – terwijl alle geluiden die je hoort als je naar muziek luistert, ook de toevallige en onbedoelde, deel uitmaken van de wereld die je op dat moment hoort. Ik had eens het genoegen om – als vrijwilliger werkzaam bij de Concertzender – een versie van 4′33″ te mogen presenteren; de “stilte” bestond uit een enkel kraakje van de stoel van de presentator, het zachte ruisen van een ventilator in een naastgelegen ruimte, en vanuit de verte het applaus uit de concertzaal van de IJsbreker,  aan de Weesperzijde in Amsterdam. Dat was natuurlijk een “radio-edit” van het meesterwerkje van Cage, maar getuige het YouTube-filmpje hieronder zijn er ook deftige en kollektief beleefde uitvoeringen, over de hele wereld. Als het lukt met dat Facebook-appèl, en laten we daar vurig op hopen, wordt het een Stille Nacht.

NB De orkestversie van 4′33″ die je hierboven ziet, is ooit live op teevee uitgezonden. Behalve de aanwezigen in de zaal waren er dus ook kijkers thuis die hetzelfde – en toch een heel ander – stuk hoorden. En als jij nu door dit embedded filmpje kijkt en luistert onderga je wéér een andere “versie”. Pieker je mee? En oh ja: dat wekkertje!