Power trance van Konono No.1!

Met haar beruchte Congotronics heeft de groep uit Kinshasa bijna heel de zaal aan het dansen gekregen.

Het geluid van Konono No.1 is sinds de jaren zeventig niet zo heel veel veranderd. De vader van muzikaal leider Augustin, oprichter Mingiedi, is een virtuoos op de likembé, een traditionele duimpiano. Hij zocht destijds naar een manier om met zijn instrumentje boven het stadsrumoer uit te kunnen komen. Met magnetisch materiaal van de sloop heeft hij een en ander in elkaar geknutseld. Een eigen soundsysteem in de vorm van twee megafonen en elektrisch versterkte duimpiano’s met een stevige distortion bepalen tot vandaag de dag het geluid. Tel daarbij een ritmesectie op – wat van alles kan zijn, potten pannen, auto-onderdelen – maar vanavond een “drumstel” van bekkentjes en een snaredrum, twee conga’s en een installatie van vier roestige koebellen en je krijgt een voortstuwende, bijna onophoudelijke stroom van hypnotiserend ritmes met een kleurrijke noise laag van de twee duimpiano’s.

Hoewel de groep met open armen wordt ontvangen door electro-aficionados, avant-gardisten en de underground scene zijn ze heel traditioneel. Een diepere laag is de trancemuziek van de Bazombo (op de grens van Angola en Congo) oorspronkelijk bedoeld om rituelen te begeleiden,die uren kunnen duren. De teksten gaan over de liefde, familierelaties en conflicten. De zang is vaak monotoon met een call and response structuur. Maar door hun nonchalante houding – niet alleen is hun geluid niet “schoon”, ook op het podium trekken ze zich niets aan wat esthetisch wel en niet door de beugel kan – zijn ze wars van de muziekindustrie. Wat enorm bevrijdend is. Oók voor het publiek, dat bovendien fijn gemêleerd is. Het is soms best intimiderend om een prachtige zangeres te zien die ongelooflijk goed danst. Nee, geef mij maar de zangeres van Konono No.1 die af en toe haar koebellen in de steek laat om kronkelige heupbewegingen te maken, waarbij ze op een gegeven moment ook even steun zoekt aan de microfoonstandaard.

Hierdoor krijgen steeds minder mensen last van schroom en springen van hun stoel om te gaan dansen. Ook ondergetekende, en wel tussen de DJ’s van Rebel Up, Michael Riesman, High Wolf en vele anderen. Maar degenen die blijven zitten zijn ongetwijfeld innerlijk ook wild aan ’t dansen geslagen. Het publiek loeit om een toegift. De energetische uitwisseling tussen publiek en de band is immens. Breed glimlachend en zwaaiend verlaat de band het podium.

Tags: ,

Reageer