November Music: Cineac Sonore 2012

Zondag 11 november werd om 13:00 uur in Cineac Sonore de spits afgebeten door componist Maarten van der Vleuten. Het werk van Van der Vleuten wordt momenteel vooral uitgegeven door het Rotterdamse Tonefloat label. Tijdens Cineac Sonore presenteert Van der Vleuten drie stukken.

Cineac Sonore is de jaarlijks terugkerende intieme luisterkamer tijdens November Music. Onder ideale omstandigheden worden elektronische meesterwerken uit heden en verleden afgespeeld, vaak onder leiding van de componist. Ieder jaar wordt een nieuw aantal elektronica componisten geselecteerd en uitgenodigd werk aan te leveren voor Cineac Sonore. Van vrijdag 9 november tot en met zondag 11 november passeerden 13 toonkunstenaars, die elk een uur kregen hun werk toe te lichten en ten gehore te brengen.

Luister…ruimte!

Regina Coeli‘, een vroeg werk van Maarten van der Vleuten, bestaat uit zware ondertonen waarover religieus gekleurde golvende elektronisch bewerkte koor-excercities worden gedrapeerd. Deels refereert het werk aan het begintijdperk van de dark-industrial. Op het moment (na ongeveer 5 min.) dat in het stuk de grondtoon gaat variëren ontstaat er ruimte te ontsnappen uit deze donker gruwelijke klankwereld of men zakt dieper weg in de ondergrondse gewelven van het eigen bewustzijn.

Tijdens deze grafzerken muziek neemt een verdwaald kind vol levenslust plaats in de luisterruimte. Ja, de zondag is de dag dat kinderen deel worden van November Music. Diverse activiteiten in de Verkadefabriek laten kinderen kennis maken met nieuwe vormen van muziek. Het vijf/zesjarige jongetje ervaart de klanken Van van der Vleuten waarschijnlijk als spookhuis-muziek, waarbij de aanwezigen wellicht zombies zijn, die naar helse klanken luisteren. De nooduitgang in een duistere hoek van Cineac Sonore is dan snel gevonden. Nee, voor een generatie met toekomst is dit nog een muziekhalte te ver.

In het tweede stuk ‘Bury Me Among The Dogs‘ verdwijnt de grafstemming niet. Logisch, gezien de titel. Wel horen we meer ritmische patronen en elektronica klanken, zoals we die kennen van synthesizer helden als Klaus Schulze en Tangerine Dream. Deze verbreding in het totaalgeluid laat de doden nog niet herrijzen, maar geeft wel enige ruimte aan de wolfshonden om een feestje te bouwen rond het kerkhof.

Het laatste stuk ‘Hold Me, Comfort Me, Embrace Me‘ is afkomstig van het nieuwste album van Van der Vleuten ‘Are You Worthy?‘. Het brengt de luisteraar in een ander gebied van de elektronische muziek, waarbij minimal invloeden een belangrijke rol spelen. ‘Hold Me, Comfort Me, Embrace Me‘ schept ruimte aan anderen (de luisteraars) om  te kunnen geven en ontvangen en niet gevangen te blijven zitten tussen de houten wanden van ons grafdenken.

Ga naar een kort verslag van Mike Kramer en Armeno Alberts tijdens Cineac Sonore.

Luister naar Hold Me, Comfort Me, Embrace Me en ander werk van gelijkgestemde ’soundscape’ makers.

Gehoord en geschreven door Hessel Veldman; zondag 11 november in de Verkadefabriek.

Tags: , ,

Reageer