Van de in 1987 geboren Canadese componist Beavan Flanagan werd gisteren in Vredenburg Leeuwenberg “L’essence perd son sens” uitgevoerd. Flanagan componeert vooral hedendaagse instrumentale en elektronische muziek, maar hij heeft door zijn gevarieerde achtergrond ook geschreven en gespeeld in allerlei andere genres, van jazz tot elektronische pop. Momenteel schrijft hij microtonale muziek en combineert hij graag verschillende toonsystemen binnen een bepaald stuk. Zo probeert hij harmonieën te creëren die enigszins afwijkend lijken. Verder maakt electropop/spaceship synthesizermuziek met zijn trio LASERMAGICLASER. L’Essence perd son sens wil uitdrukking geven aan de illusoire aard van essentie en de onmogelijkheid om een bepaalde vorm te definiëren aan de hand van één enkel essentieel kenmerk. Muziek geeft dit concept passend weer: we kunnen wel zeggen wat muziek doet, maar we kunnen niet zeggen wat het is. Je kunt, bijvoorbeeld, niet zeggen dat muziek ritme is. Ook kun je niet zeggen dat het harmonie is, of dat het melodie is. We weten dat muziek bestaat, maar toch ontgaat de aard van muziek ons volledig.
Thea Derks sprak met de jonge Canadees: