Archief voor november 2011

David Kweksilber Big Band

zaterdag, november 12th, 2011

“We verzamelen een schatkist met stukken, speciaal voor deze big band geschreven”, aldus David Kweksilber, klarinettist en oprichter van de naar hem genoemde big band – en een echte big band ìs het, met de gebruikelijke bezetting van koper, hout, en slagwerk. Geen strijkers – hoewel dat misschien nog wel een keer zou kunnen. Maar wel een tap-danser (geweldig trouwens!) en een zangeres, Claron McFadden is de vaste vocaliste van de DKBB.

Vrijdagavond 11 november, de 11e van de 11e van het jaar 2011, was Claron verhinderd, maar haar plaats werd op waardige, intrigerende en nu en dan humoristische wijze ingenomen door de wereldberoemde stemkunstenaar David Moss. Nooit eerder samen on stage, maar het was eigenlijk een heel logische combinatie, voorgesteld door Bert Palinckx, artistiek directeur van November Music. Het repertoire in de schatkist is breder dan big bands doorgaans op de lessenaars hebben staan, van futuristische stukken uit de jaren ‘40, geschreven voor de band van Stan Kenton door Robert Graettinger (aan de vergetelheid ontrukt door nijver speurwerk van Werner Herbers) tot stukken van pianist Guus Janssen en – als uitsmijter en klapper van de avond – Jacques Palinckx.

Een deconstructie van My Favorite Things, waarin op typisch Palinckxe wijze werd gebungeejumped van hoekige funk naar vrolijke chaos, van een mooie melodielijn naar spijkerharde staccato akkoorden. Met de fantastische solo van tenorist Peter van Bergen werd bovendien een terecht eerbetoon gegeven aan de John Coltrane-versie van die klassieker. Een knotsgekke avond, dat was het, maar tjonge, wat een toffe big band!

Gezien en gehoord door Aad van Nieuwkerk; vrijdag 11 november 2011 in de grote zaal van de Verkadefabriek.

Luister en lees verder portret van David Kweksilber en David Moss, dus ga naar…… (meer…)

Markus Stockhausen en BEAM

zaterdag, november 12th, 2011

Vrijdag 11 speelde het ensemble BEAM samen met Markus Stockhausen (de-zoon-van én heel goede trompettist) een improvisatieset op hoog niveau. De spelers hadden zich de vier dagen ervoor afgezonderd ergens in de Achterhoek, waar Markus Stockhausen hen een aantal methodes voor ‘intuitief spelen’ had aangereikt. Tussen de twee uitvoeringen van 19.00 en 22.00 uur in sprak ik Richard van Kruysdijk, een van de spelers van BEAM, die vertelde hoe het gegaan was afgelopen week. Het meest interessante vond ik dat hij zei dat ze op een of andere manier helemaal los hadden kunnen laten of iets goed of slecht was. Dat bezig zijn met goed of niet, was iets waar het niet om ging. Zelfs met publiek erbij lukte hem dat.

Toen het concert begon probeerde ik om in deze gedachtegang mee te gaan, veel meer vanuit het proces van het ontstaan mee te luisteren. Het spannende was dat echt niets was vastgelegd en afgesproken, ook niet wie begon: er werd gestart vanuit (een best lange) stilte, een heel mooi moment. Daarna speelden ze 4 a 5 stukken. Ik vond het fantastisch! Normaliter als ik naar improvisaties luister, haak ik eigenlijk altijd wel ergens af, maar daar had ik deze keer op geen enkele manier last van, ik begreep alle keuzes en werd op de juiste momenten verrast, ontroerd zelfs. Goed gedaan!

Gezien en gehoord door Dyane Donck; op 11 november 2011 om 22:00 in de kleine zaal van de Verkadefabriek.

Luister naar Markus Stockhausen met ‘Miniatur einer Seelenreise’, voor trompet en strijkorkest:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Bram Stadhouders/Sidsel Endresen/Jim Black

zaterdag, november 12th, 2011

De sterren van de gebroeders Stadhouders, Jasper en Bram, zijn gestaag stijgende in de internationale improvisatie en jazz scene. Beiden hebben succes met hun sprankelend virtuoze gitaarspel. Jasper met een extreme tegentonale techniek, vergelijkbaar met impro gitaristen Terrie Ex en Andy Moor. Bram met een subtiel fluweelzachte filmische klankkleur.

Het trio Stadhouders, Endresen en Black speelt vier lange improvisaties. Het eerste stuk opent Stadhouders met het spelen van flinterdunne sferische klankpatronen op zijn semi-akoestische gitaar. Gedurende het gehele concert blijft Bram met deze door hem gekozen inkleuring spelen. Daarbij ook continue gebruikmakend van echo’s en een grote hoeveelheid reverb. Dat wordt prachtig gedoceerd aangevuld door Black en Endresen. Er ontvouwt zich een beeldend klanklandschap, dat het volle kwartier blijft boeien en bijna ritueel aanvoelt.

In de volgende drie stukken gaat het trio richting expressionisme en abstractie. Free jazz elementen, gedoceerde staccato stemgymnastiek en fragmentarische elektropulsen aangestuurd door slagwerk en gitaar trekken mij richting oneindigheid. Met, na een half uur, een gevoel van verveling. Vooral het zwaar aanvoelende slagwerk, holle zaal karakteristiek, wordt te dominant ten opzichte van de stem van Endresen en het gitaarwerk van Stadhouders.

Of het nu aan de locatie lag met zijn wollige akoestiek, aan de keuze van de stukken/improvisaties of aan mij als luisteraar, wie zal het weten. Dat we voor de komende jaren gezegend zijn met een muzikant en componist als Bram Stadhouders blijft voor mij als een muzikale paal boven water staan. De strak harmonisch getoonzette en zeer fraai georganiseerde klankpaletten maken Bram Stadhouders uniek binnen ons Nederlandse muzieklandschap.

Gezien en gehoord door Hessel Veldman; vrijdag 11 november 2011 in de Toonzaal.

Luister naar ‘Mecramidyo’ van het album Tonelist. (2007)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Luister naar ‘Rulering’ opgenomen tijdens Incubate Festival Tilburg in 2010.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Yannis Kyriakides en Andy Moor

zaterdag, november 12th, 2011

Op vrijdag 11 november speelden Yannis Kyriakides (de festivalcomponist; lees portret Kyriakides bij ‘meer’) en Andy Moor (gitarist van de experimentele punkband the Ex), die samen al een tijdje een improvisatieduo vormen. ‘Rebetika’, een soort Griekse blues, die vooral begin vorige eeuw populair was, vormde het uitgangspunt voor de composities.

De atmosfeer was prettig informeel. Kyriakides vertelde losjes iets over rebetika en de samenwerking, waardoor je als publiek het gevoel kreeg toevallig in een (Grieks) cafe te zijn beland waar iets nieuws werd uitgeprobeerd. De warmte in de zaal droeg daar ook aan bij…

Kyrakides speelde originele rebetika-opnames af, die hij live bewerkte met erg mooie elektronica en software, zoals real time vertraging. De originele muziek werd aan de ene kant herkenbaar ingezet en de sfeer, terug klinkend in de originele opnamen van een eeuw geleden, werd goed gebruikt. Aan de andere kant werd het niet voorzichtig en respectvol behandeld en soms bleef er niets van over dan interessant vervormde klanken.

Andy Moor speelde afwisselend ruig en punkachtig (met bijvoorbeeld een borstel over de snaren) en gevoelig. De reacties waren volgens mij gemengd: na één nummer – dat inderdaad een super opbouw had – barstte een spontaan ‘wow’ en applaus los, maar er liepen ook wat mensen weg voor het einde (wat dan wel weer past bij het punkimago). Ik vond het een prikkelend concert.

Gezien en gehoord door Dyane Donck; vrijdag 11 november 2011 in de Verkadefabriek.

Luister naar ‘Katsaros’ van Yannis Kyriakides en Andy Moor. Van de cd ‘Rebetika’; uitgegeven via Unsounds.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Lees hier meer over Yannis Kyriakides: (meer…)

Jacqueline Oskamp

vrijdag, november 11th, 2011

Jacqueline Oskamp, auteur van het boek “Onder Stroom”, over de geschiedenis en toekomst van de electronische muziek, naar aanleiding van de expert meeting hieromtrent tijdens November Music 2011:

‘The Reclining Woman’

vrijdag, november 11th, 2011

Vrouwelijkheid was naar mijn idee in alles in deze voorstelling aanwezig.

De Eindhovense componiste Astrid Kruisselbrink liet zich voor het componeren van The reclining woman inspireren door de beelden van Henry Moore. Haar muziek is zonder meer lyrisch te noemen, grote beweeglijke lijnen, vloeiend, altijd rond van klank ondanks het gebruik van behoorlijk dissonante samenklanken. De bezetting van het Nieuw Amsterdams Peil: piano, viool, klarinet en hoorn. De goed gecaste zangeressen: geen prima donna’s maar aardse personages. En dan hebben we het nog niet gehad over de objecten van beeldhouwer Pépé Gregoire of de thematiek in de teksten van gedichten van o.a. Garcia Lorca, Dylan Thomas, E.E. Cummings, Paul Verlaine, Hester Knibbe en Antjie Krog.

Een grote verdienste van deze voorstelling vond ik dat de muziek op geen enkele manier werd overheerst door het visuele, zij gingen hand in hand. Daarnaast werd er prachtig, zeer geconcentreerd gezongen en gemusiceerd waardoor de (gecomponeerde) stiltes buitengewoon effectief werkten.

Gezien en gehoord door Miranda Driessen op 10 november 2011 in de grote zaal van de Verkadefabriek.

Voor portret en muziek van Astrid Kruisselbrink klik door: (meer…)

‘Moving music’

vrijdag, november 11th, 2011

Calefax Rietkwintet met Arnoud Noordegraaf en Wouter Snoei.

‘Moving music’ van het Calefax rietkwintet werd in ieder geval op bijzonder smaakvolle, strak geregisseerde manier vormgegeven door Arnoud Noordegraaf (wiens A.M. In de vorige editie van Noverber Music nog te bewonderen was) en filmmaker Joggem Simons.

Het concert opende heel sfeervol met een werk van Wouter Snoei: ‘Particles’ uit 2007. Een mooie combinatie van instrumentale- en elektronische, ruimtelijke klanken. De overgang naar het stuk van Julia Wolfe: ‘In het high reeds’, eveneens uit 2007, verliep dan ook volkomen natuurlijk door het gebruik van tremolo’s die telkens in een akkoord tot stilstand kwamen.

Fagottist Alban Wesley componeerde ‘Rond point’ in 2011. Een stuk dat begon met een fascinerende fagotsolo. Overigens waren alle leden van Calefax solist in één van de werken op het programma. Saxofonist Raaf Hekkema bijvoorbeeld stond in ‘Verzonken’ van Arnoud Noordegraaf in zowel muzikaal als visueel in de hoofdrol. In Gabriëli’s dubbelkorige ‘Adio, dolce mia vita’ speelde Calefax als het ware een duet met zichzelf. Guus Janssen’s ‘Zeeweg’ (2003) dromerige zomeravondharmonieën werden begeleid door zeegezichten en een op de rug liggend jongetje dat naar een zeppelin staart. Prachtig!

Tenslotte als apotheose Steve Reich’s New York Counterpoint begeleid met voorbijtrekkende stadsgezichten waarin de leden van Calefax als straatmuzikanten te zien zijn. Gezien het enthousiasme van het publiek kan ik me bijna niet voorstellen dat dat ooit het geval zal worden!

Gezien en gehoord door Miranda Driessen in de kleine zaal van de Verkadefabriek; op 10 november 2011. Kijk en luister naar interview met Arnoud Noordegraaf.

Gerard Bouwhuis

vrijdag, november 11th, 2011

Pianist Gerard Bouwhuis over ensemble Nieuw Amsterdams Peil, ook op November Music 2011: