Cage against the machine, nogmaals

Tijdje terug signaleerden we al de kerstactie die op Facebook woedt om in Engeland een in een studio opgenomen versie van het roemruchte 4′33″ van John Cage op nummer 1 te krijgen. Ludieke en sympathieke poging om tegenwicht te bieden tegen de gebruikelijke pseudo-emotionele muzikale lapzwanserij die doorgaans verkocht wordt als “mooie kerstmuziek”. Enfin, je weet wel. Veel reacties natuurlijk de afgelopen dagen op de uitvoering door Reinbert de Leeuw in DWDD, waaronder een zeer lezenswaardig stuk op hard//hoofd, online tijdschrift voor kunst en journalistiek, van de hand van Melle Kromhout. Hij betoogt dat het stuk van Cage helemaal niet over “stilte” gaat, maar juist over geluid, en meer in het bijzonder over luisteren. Als het “stil” is, is het immers helemaal niet stil: elk waargenomen geluid krijgt in de context van zo’n kunstmatige situatie als een performance een lading, een betekenis. Eigenlijk, betoogt Melle op grond van enkele goede argumenten, is een televisie-uitvoering (dus gebruikmakend van een bij uitstek visueel medium), laat staan een studio-opname, van 4′33″ helemaal niet mogelijk zonder aan de bedoeling van Cage voorbij te gaan. Lees zijn verhaal hier.

Tags:

Reageer